Blog - Leukermet2

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

De Kathedraal

Gepubliceerd door in blog ·
De realiteit overtreft de fictie”, zei iemand. Welnu, als dat zo is – en ik denk dat dit een waarheid is – dan vraag ik me af hoe we veranderingen kunnen brengen in deze realiteit
 
Ik zag onlangs de serie op VRT ‘Exit”. Is dit fictie? Nee, dat is geen fictie. Dit verhaal is gebaseerd op waargebeurde feiten. Dan vraag ik me af: waar ben ik mee bezig? (laat me even een moment van ontmoediging uiten).

Ik heb zo het gevoel dat ik, samen met gelijkgezinden, een Kathedraal aan het bouwen ben en waarbij ik slechts één zware steen kan bijdragen. De kathedraal zal ik nooit zien (hoeft ook niet).
 
We leven in een hel. We willen allemaal een hemel op aarde. Maar het is hier op onze planeet een hel, met rijstpap en gouden lepels.
 
We zijn afgescheiden van een Eenheid, waarover niets meer kan worden gezegd dan enkel het feit dat het een Eenheid is Die zich als Licht openbaart in 7 kleuren. Vergelijk het men elke toon van de muziek, 7 in aantal, die samen een levenslied spelen. Maar ik heb de indruk dat dit levenslied nogal vals klinkt en dat de snaren moeten herstemd worden.
 
Als afgescheidenen van die Eenheid zijn we in een vlees-vorm gegoten. Om het in het Latijn te zeggen: in carnu nati sunt, of we zijn in vlees geboren. Om het in esoterische termen uit te drukken, we zijn geïncarneerd in een vleselijk lichaam, dat niet alleen vlees is, maar ook emoties en gevoelens heeft en ook een mentaal vermogen.
 
Doordat we afgescheiden zijn van het Niet-Materiële zijn we in de materie terecht gekomen en omdat we in de materie zijn terecht gekomen, gedragen we ons dan ook materialistisch. Niets mis hiermee, tenzij dit: er is een groot onevenwicht tussen het niet-materiële en het materiële ontstaan. We zijn te sterk materialistisch en sommigen zijn zelfs ervan overtuigd dat alleen het materiële bestaat. Er is niets anders dan materie, zo denken velen onder ons. En we hebben het ver gebracht als we veel geld hebben, een groot huis, een prachtige auto enzovoort.

Is dat zo? Zijn wij dan geen bewustzijnseenheden, afgescheiden van een Groter Bewustzijn? Is er alleen materie? Dat kan toch niet! Zijn we niet ziende blind? Of  ben ik met mijn denkvermogen op een verkeerd pad geraakt en geloof ik dat er ook iets bestaat wat niet materieel is?
 
Ik heb een visie, namelijk dat er naast de materiële werkelijkheid ook nog een niet-materiële werkelijkheid bestaat, al zie ik die niet-materiële werkelijkheid niet. Dit is nu eenmaal mijn visie en geloof.

Dan stel ik me de vraag: hoe kan ik een bijdrage leveren aan de bouw van de Kathedraal? De Kathedraal staat symbool voor de harmonie tussen de twee werelden, de concrete materiële wereld en de abstracte niet-materiële wereld. Welke steen moet ik nemen en vooral, hoe kan ik die zo plaatsen dat het een bijdrage betekent tot het bouwen van een stevig fundament voor deze Kathedraal. Gelukkig ben ik niet alleen. Er zijn nog mensen die hun stenen bijdragen. En in groep kan veel worden bereikt.

Maar is de groep niet te klein om zo’n groot Kathedraal te bouwen? Hoe kan ik dan de groep vergroten en verstevigen? Is dit wel mijn taak? Of moet ik me enkel concentreren op het plaatsen van mijn steen als bijdrage? Of moet ik beide doen?

En wat mij het meest ontmoedigt is het feit dat materieel gerichte mensen zodanig blind zijn dat ze niet eens kunnen begrijpen dat er een niet-materiële werkelijkheid is, die trouwens het fundament is van deze concrete materiële werkelijkheid. Ziende blind, noemt men hen
 
De mensheid is zijn pedalen verloren en hun fiets gaat gewoon bergaf, regelrecht naar de ondergang als gevolg van een te grote materialistische wereld ten koste van het besef van het fundament. Ze bouwen hun materialistische wereld en hebben geen aandacht voor het fundament. Dat moet toch ooit instorten?

Heeft het zin dat ik mijn ontmoediging schrijf? Waarschijnlijk niet, want de ziende blinden dalen verder af, want ze zijn hun pedalen verloren. Goeie reis.

Waarom blijven ze ziende blind? Wat zou er gebeuren moesten hun ogen worden geopend? (in elk geval, ooit zal dit gebeuren). De grote belemmering om de ogen te openen heeft Plato ons destijds verteld: het zou pijn doen aan de ogen. Inderdaad, het zou veel pijn doen. Om die Kathedraal te bouwen dient men bereid te zijn om door het vagevuur te gaan. De mensheid zit in een hel en via het vagevuur (loutering door vuur) kunnen ze de hemel bereiken. Maar ze wil niet door dat vuur. Men is er bang voor, want dat doet verschrikkelijk pijn. Het vraagt moed, loslating van het ego, angst om te verliezen en heel wat meer. Het egoïsme is het grootste probleem. Met egoïsme bedoel ik: de vereenzelviging met het ego. En het aantal egoïsten is massaal groot. Er zijn er  velen die denken dat ze hun ego of persoonlijkheid zijn.

Anderzijds begrijp ik heel goed dat men het egoïsme niet kan overstijgen als men niet weet wat egoïsme is. Via het egoïsme raakt men bevrijd van het egoïsme. Dat is nu eenmaal een gevolg van onze dualiteit. Men zegt soms: hoe groter iemand tegenstand biedt, hoe groter hij ooit voorstander wordt. Dat is ook weer een gevolg van de dualiteit: alles heeft twee kanten. Hoe groter de voorkant, hoe groter de achterkant.

Ik hou me vast aan hen die de loutering doormaken en bereid zijn mee te werken aan de bouw van de Kathedraal. Dit zijn mensen die niet enkel denken aan goede wil, maar ook goede wil daadwerkelijk toepassen.

Ik heb een hekel aan mensen die preken over goede wil, maar let vooral niet op hun daden. Ooit gaf ik een lezing en mijn eerste woorden waren: wie wil er dat onze planeet er beter van wordt? Wie wil er een betere wereld? De reactie was dat alle handen omhoog gingen. Maar van al die mensen die hun handen omhoog staken, heeft geen enkel iemand de daad bij het woord gevoegd. Ze zijn te druk bezig met zichzelf, hun eigen persoonlijke ontwikkeling en wat ze moeten doen om zichzelf beter te voelen. Als dat geen egoïsme is, dan weet ik het niet meer.

En toch ga ik verder met mijn steen, samen met duizenden mensen verspreid over de hele wereld. De groep is wel klein, maar bijzonder krachtig. Samen helpen we elkaar in het bouwen van die Kathedraal, die er ooit – zeker weten – zal staan.




Wanneer komt er een eind aan Covid19 ?

Gepubliceerd door in blog ·

Over dictatuur

Gepubliceerd door in blog ·

Welke toekomst zal Covid19 ons brengen?

Gepubliceerd door in blog ·

Covid-19

Gepubliceerd door in blog ·

Moeten we Covid-19 ernstig nemen?

Gepubliceerd door in blog ·

brief aan mijn vriendin

Gepubliceerd door in blog ·

Afscheid

Gepubliceerd door in blog ·

Vaccinaties?

Gepubliceerd door in blog ·

Een 3de wereldoorlog?

Gepubliceerd door in blog ·
Volgende
www.leukermet2.be
Copyright 2015. All rights reserved.
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu